„Modele grozy” to symulacja 3D idei powstałej w 2023 roku. Bezpośrednim impulsem była wizyta w Muzeum Narodowym w Gdańsku i wrażenie jakie po latach wywarł na mnie „Sąd Ostateczny” Hansa Memlinga. Realizm grozy ukazujący – w prawym panelu tego ołtarza – potępionych spadających w czeluści piekła, nasunęła mi pomysł „Stelaża Utrwalenia Pozy”. Jest nim, jeżdżąca na czterech kółkach, konstrukcja z aluminiowych rurek połączonych w formę prostopadłościanu. To właśnie do niej mocowane są – podwieszane wewnątrz – nagie ciała modeli w pozach dokładnie odwzorowujących układ czterech postaci z obrazu Memlinga. Ich unieruchomienie zapewnia przemyślany układ stalowych linek, z jednej strony zamontowanych specjalnymi zaczepami do konstrukcji stelaża, z drugiej do pasów na torsach i kończynach modeli. Projekt oddzielnie analizuje sylwetki spadających głową w dół kobiety i mężczyzny oraz układ, który tworzą wspólnie. Poprzez owo „zamrożenie” zostają oni nie tylko ponownie uwięzioni w pozach jakie w XV wieku nadał im zamysł Mistrza Hansa, lecz teraz – za sprawą obrotu konstrukcji – ponownie odzyskują życiowy wymiar pełnych 360 stopni.
Koncepcja ta stanowi niejako rozszerzenie mojego cyklu z 2000 roku „Wtórne dowodzenie formy zniewoleniem”, jednak w pełni jej zamysł oddaje towarzyszący jej tekst „Modele grozy” z 2023 roku.
Realizacje 3D powstały we współpracy z Michałem Sikorą.
